«لغت نامه دهخدا»
[شَ / شُو هَ] (ص مرکب) (از: بی + شوهر) بی شوی. بیوه. ایم. ایمه. بی جفت. عزوبه. (منتهی الارب). بی همسر. زن که شوهر ندارد. زوجه که او را زوج نبود. رجوع به شوهر شود.