«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (اِخ) احمدبن محمد بن بهنور ابوبکر بیضاوی ملقب به بلبل صوفی از اصحاب ابوالازهربن حیان. وی در اصفهان از ابوعبدالله جرجانی و ابوبکربن مردویه حدیث شنید و به عراق و شام رفت و در شیراز به سال 455 ه . ق. درگذشت و جنازهء او را به بیضاء بردند. (از معجم البلدان).