«لغت نامه دهخدا»
[طَ رَ] (ص مرکب) (از: بی + طرف) آنکه بی طرفی بخود گرفته است. (یادداشت مؤلف). آنکه جانبداری نکند. کسی که تعصب ندارد. || (اصطلاح سیاسی) آنکه دخالت در دسته بندیهای سیاسی نکند.