بیطش

«لغت نامه دهخدا»

[بَ طَ] (اِخ) (بحر...)(1) بحر اسود. (یادداشت مؤلف).
(1) - صحیح بنطس است. رجوع به فهرست ترجمهء مقدمهء ابن خلدون شود.