بی عوار

«لغت نامه دهخدا»

[عِ / عَ / عُ] (ص مرکب) (از: بی + عوار) بی عیب :
اختیار دست او جود است جود بی ریا
اعتقاد رای او عدل است عدل بی عوار.
ناصرخسرو.
و رجوع به عوار شود.