بی غایت

«لغت نامه دهخدا»

[یَ] (ص مرکب) (از: بی + غایت) بی پایان. بی نهایت. (آنندراج) (ناظم الاطباء) || بسیار. (ناظم الاطباء). رجوع به غایت شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر