بیغله

«لغت نامه دهخدا»

[بَ / بِ / بی غُ لَ / لِ] (اِ) بیغوله. پیغله. پیغوله. کنج. گوشه. زاویه. گوشهء خانه. (یادداشت مؤلف) (از فرهنگ اسدی). بیغوله. (اوبهی) :
کنم هرچه دارم به ایشان یله
گزینم ز گیتی یکی بیغله.فردوسی.
|| گوشهء چشم. (یادداشت مؤلف). رجوع به بیغوله شود.