بیغی

«لغت نامه دهخدا»

[غی ی] (ص نسبی) منسوب به بیغو. دهی به مغرب. (یادداشت مؤلف). رجوع به بیغو شود. || منسوب به باغو. شهری است به اندلس. رجوع به باغو شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر