بی غیرتی

«لغت نامه دهخدا»

[غَ / غِ رَ] (حامص مرکب)حالت و کیفیت بی غیرت. بی ناموسی. بی شرفی. بی حیایی. بی دردی. بی عاری. که رشگن نبود بر ناموس خود. رکاکت. بی رگی :
لیکن بحساب کاردانی
بی غیرتی است بی زبانی.نظامی.
رجوع به غیرت و بی غیرت شود.