بی فائده

«لغت نامه دهخدا»

[ءِ دَ / دِ] (ص مرکب) (از: بی + فائده) بی نفع. غیرمفید. ناسودمند. بی فایده: امر دالغ؛ کار بی فائده. (منتهی الارب) :
کوشش بی فائده ست وسمه بر ابروی کور.
سعدی.
رجوع به بی فایده شود.