بی فضل

«لغت نامه دهخدا»

[فَ] (ص مرکب) (از: بی + فضل) آنکه فضیلت و علم ندارد :
بی فضل کمتری تو ز گنجشکی
ور از نژاد جعفر طیاری.ناصرخسرو.
رجوع به فضل شود.