بی کامی

«لغت نامه دهخدا»

(حامص مرکب) ناکامی. بی مرادی. محرومیت :
دل از هم کام و هم شادی گسسته
ز بی کامی به تنهایی نشسته.نظامی.
ز بی کامی دلم تنهانشین است
بسازم گر ترا کام اینچنین است.نظامی.
بعمر خویش کسی از تو کام برنگرفت
که در شکنجهء بی کامیش نفرسایی.سعدی.