بی کلیدی

«لغت نامه دهخدا»

[کَ / کِ] (حامص مرکب)نداشتن کلید. || غیرقابل دخول بودن :
ای باغ ارم به بی کلیدی
فردوس فلک به ناپدیدی.نظامی.
رجوع به کلید شود.