«لغت نامه دهخدا»
[وُ نَ عَ] (ق مرکب) (از: بی + لا، بمعنی نه + نعم، بمعنی آری) بدون گفتن نه یا آری. لا و نعم نگفتن. || بدون کوچکترین اعتراض. (یادداشت مؤلف). کنایه از بی گفتگو است. هیچ نگفتن. و رجوع به لا و نعم شود.