بیلیل

«لغت نامه دهخدا»

[بِ لیِلْ] (اِخ) جان دو. (1249 - 1315 م.) سومین پسر بیلیل (بارون)، در 1292 - 1296 م. پادشاه اسکاتلند بود. وی پس از مرگ مارگریت دوشیزهء نروژ (1290 م.) مدعی سلطنت شد... و تاجگذاری نمود. در 1299 م. در فرانسه گوشه گزید. (از دائره المعارف فارسی).