بی مآل

«لغت نامه دهخدا»

[مَ] (ص مرکب) (از: بی + مآل) بی انجام، و در کاری گویند که عاقبت آن محمود نباشد. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر