بیمار گشتن

«لغت نامه دهخدا»

[گَ تَ] (مص مرکب) رنجور شدن. مریض گشتن :
ولیکن کنون کار ازین درگذشت
دل و مغزم از آز بیمار گشت.فردوسی.
چو سالش درآمد بهفتاد و هشت
جهاندار و بیدار بیمار گشت.فردوسی.
چو بشنید شیرویه بیمار گشت
ز دیدار او پر ز تیمار گشت.فردوسی.
چو برساخت شنگل که آید بدشت
زنش گفت برزوی بیمار گشت.
(از ملحقات شاهنامه).
زرد گل بیمار گردد فاخته بیمارپرس
یاسمین ابدال گردد، خردما زائر شود.
منوچهری.