بی مرحمت

«لغت نامه دهخدا»

[مَ حَ مَ] (ص مرکب) (از: بی + مرحمت) نامهربان. (ناظم الاطباء). بی لطف. بی شفقت. و رجوع به مرحمت شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر