بیم زده

«لغت نامه دهخدا»

[زَ دَ / دِ] (ن مف مرکب) ترسیده. ترس رسیده. مرعوب. هراسان. ترسانیده شده. خائف :
مثل است اینکه در عذاب کده
حدزده به بود که بیم زده.سنائی.