بی معنا

«لغت نامه دهخدا»

[مَ] (ص مرکب) (از: بی + معنا = معنی عربی) بی معنی :
چون طوطیان شنوده همی گویی
تو بربطی بگفتن بی معنا.ناصرخسرو.
رجوع به بی معنی، معنا و معنی شود.