«لغت نامه دهخدا»
[بَ نَلْ قَ رَ] (ع ق مرکب)میان دو قصر. || (اِخ) نام یکی از محلات بزرگ بغداد در باب الطاق که در قسمت شرقی میان قصر اسماء دختر منصور و قصر عبدالله بن المهدی قرار گرفته بود. || نام یکی از محلات قاهره است و میان دو قصر از قصور علویان قرار داشته است. (از معجم البلدان).