بینندگان

«لغت نامه دهخدا»

[نَنْ دَ / دِ] (اِ) جِ بیننده. بینایان. نگاه کنندگان. و ناظران. || چشم ها. دیدگان :
به بینندگان آفریننده را
نبینی، مرنجان دو بیننده را.فردوسی.
همه رهروان پیش بینندگان
کنند آفرین بر نشینندگان.نظامی.