بی نهان

«لغت نامه دهخدا»

[نِ / نَ] (ص مرکب) (از: بی + نهان) بی راز. بی سر :
همه هرکه بینی تو اندر جهان
دلی نیست اندر جهان بی نهان.فردوسی.
و رجوع به نهان شود.