بین یدی

«لغت نامه دهخدا»

[بَ نَ یَ دَ] (ع ق مرکب) میان دو دست. در پیشگاه. جلو. پیش. برابر.
- بین یدیَّ؛ میان دو دست من. در پیشگاه من. پیش من.
- بین یدیها؛ پیش آن. (ترجمان القرآن جرجانی).