«لغت نامه دهخدا»
(ص مرکب) (از: بی + وارث عربی) آنکه ارث بر ندارد. || کسی که اولاد نداشته باشد تا میراث وی را برند. (ناظم الاطباء). || بی مالک و بی صاحب. (ناظم الاطباء).