بیوسنده

«لغت نامه دهخدا»

[بَ سَ دَ / دِ] (نف) نعت فاعلی از بیوسیدن. تواضع و چاپلوسی کننده. (انجمن آرا) (آنندراج). متواضع. (ناظم الاطباء) :
سگ بیوسنده گرگ درنده است
سفله سالوس و لوس خرنده است.سنائی.
|| امیدوار. (ناظم الاطباء). || امیدوارشده. (برهان).