«لغت نامه دهخدا»
[وَ] (حامص مرکب) (از: بی + وضع + ی) حالت بی وضع. صفت بی وضع. بداطواری. (آنندراج). بی ترتیبی. نداشتن آداب و اطوار نیک. (ناظم الاطباء).