«لغت نامه دهخدا»
[وَ] (ص مرکب) (از: بی + وقر) بی اعتبار و بی تمکین. (آنندراج). بی اعتبار. (ناظم الاطباء). || سبک. جلف. (ناظم الاطباء). بی وقار. و رجوع به وقر شود.