پاتهی

«لغت نامه دهخدا»

"[تُ] (ص مرکب) برهنه پای. تهی پای : و مستحب آن است که در مکه پاتهی رود. (تفسیر ابوالفتوح رازی).
پاتهی گشتن به است از کفش تنگ
رنج غربت به که اندر خانه جنگ.مولوی.
پاتی.
(اِخ)(1) آدلینا. مغنیهء ایتالیائی مولد بسال 1843م. مطابق با 1259 ه . ق. در مادرید. و وفات بسال 1919م. مطابق با 1338 ه . ق..
(1) - Patti, Adelina."