پاتیلچه

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ] (اِ مصغر) پاتیل خرد. تیانچه : و از آنجا در پاتیلچهء صحت عزم افکن و آب حیا و شرم بر او ریز. (تفسیر ابوالفتوح رازی). || روغن مقدس، و آن ترکیب مطبوخی است که از چند چیز بهم آمیخته ترتیب دهند. و عبرانیان در قدیم الایام آنرا بسیار استعمال میکردند و نه تنها ازبرای مداوا بلکه بقصد التذاذ و تمتع نیز مستعمل بود و در اجساد اموات همچون حنوط بکار برده میشد. اخلاط این عطر را همواره با روغن زیتون ترکیب میکردند تا پایدارتر باشد. (قاموس کتاب مقدس).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر