پاداش نیکو

«لغت نامه دهخدا»

[شِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) پاداش نیک. ثواب :
به پاداش نیکو فزایش کنیم
بر این پیشدستی ستایش کنیم.فردوسی.
و رجوع به پاداش شود.
پادام.
(اِ مرکب) حلقه ای موئین که از موی دم اسب سازند و بر راه جانوران پرنده گذارند. دام. پایدام :
دل خلایق از آنست صید آب روان
که باد بر زبر آب می نهد پادام.نزاری.
|| پرنده ای که نزدیک دام بندند تا پرندگان دیگر به هوای او آیند و در دام افتند. ملواح. خرخشه. خروهه. خرخسه. (برهان).