«لغت نامه دهخدا»
[دَرْ رَ تَ] (مص مرکب) پا دررفتن کسی را؛ سکندری خوردن. شکوخیدن. لغزیدن. زَلّ. عَثر. عِثار. عَثیر. زَلل. زُلول. مَزله. || ورشکست شدن.