پادو

«لغت نامه دهخدا»

(اِخ)(1) بلده ای به ایتالیا، در وِنسی دارای 125000 تن سکنه. این شهر اسقف نشین و صاحب دانشگاه و کاخهای مجلل و کارخانه های ماهوت بافی و مولد تیت لیو(2) مورخ و مانتگنا(3) نقاش مشهور است.
(1) - Padoue.
(2) - Tite-Live.
(3) - Mantegna.