پارپامیزوس

«لغت نامه دهخدا»

[رُ] (اِخ)(1) یا پارُپامیز یا قفقاز هندوستان. نام قدیم سلسهء جبالی در آسیای مرکزی یعنی کوههائی که هندوکش را بجبال خراسان پیوندد و این کوهها عبارت است از سفیدکوه (4760 گز ارتفاع) و کوه بابا و کوههای هرات یا سلسلهء برکوت. و افغانستان فعلی تقریباً از مجموع این جبال و اراضی کوهستانی آن مُشَکَّل است.
(1) - Paropamisus.