«لغت نامه دهخدا»
[مَ دَ / دِ] (اِخ)(سیدعبدالله افندی...) پسر شیخ الاسلام سیدعلی افندی. او در عصر سلطان محمود اول، سلطان عثمانی، مقام شیخ الاسلامی داشت. مولد وی بسال 1091 ه . ق. در استامبول. و به نوبت قاضی ینی شهر و نقیب الاشراف آناطولی و قاضی عسکر رومیلی شد و سپس به سبب کبر و نخوت و حرکات نامناسب از آن مقام معزول گشت و بزیارت خانه خدا فرستاده شد و بعد از مراجعت او را به اقامت قونیه فرستادند و در آنجا اقامت گزید و در 1145 ه . ق. مسموماً وفات یافت.