«لغت نامه دهخدا»
[نَ / نِ] (اِ مرکب) آنجایی از دوپهلوی اسب که پاشنهء سوار بر آن خورد: مَعدّ؛ پاشنه گاه سوار از اسب. (منتهی الارب).