پاک مهر

«لغت نامه دهخدا»

[مِ] (ص مرکب) که دوستی او مشوب بغرض نباشد. صفیّ. صفیّه :
یکی آفرین کرد بوزرجمهر
که ای شاه روشن دل و پاک مهر.فردوسی.
پاکنامی.
(حامص مرکب) حسن شهرت. نیکنامی.