پاکیزه طبع

«لغت نامه دهخدا»

[زَ / زِ طَ] (ص مرکب)پاک طبع :
چه نیکوخصال و چه نیکوفعالی
چه پاکیزه طبعیّ و پاکیزه رائی.فرخی.
پاکیزه کردن.
[زَ / زِ کَ دَ] (مص مرکب)تقدیس. تهذیب. (دهار) (تاج المصادر). || تنظیف. پاک کردن.