پاگاد

«لغت نامه دهخدا»

[دِ] (اِخ)(1) دریاچه ای به جنوب حبشه در ناحیهء گالاّ که بتگو بسال 1896م. /1313 ه . ق. کشف کرد و آن دریاچه ای کوچک است که رودهای اُمُ و آئوآش و جوبا از آن سرچشمه گیرند.
(1) - Pagade.