پاگانی

«لغت نامه دهخدا»

(اِخ)(1) نام خاندانی ایتالیائیست که از آن دوده نقاشان بزرگ برخاسته و از جمله ونسنزو(2) پاگانی مولد او در مونت روبیانو در اواخر مائهء پانزدهم میلادی بود و در حدود سال 1529م./935 ه . ق. بنقاشی اشتغال داشت. پسر و شاگرد لاتانزیو(3) پاگانی که بسال 1553م./960 ه . ق. در پروز شهرت و مقامی داشت و گاسپاردو(4) پاگانی که بسال 1543م. مشغول کار نقاشی بود و فرانسسکو(5) پاگانی که مولد او در حدود سال 1531م./937 ه . ق. در فلورانس و وفات در سنهء 1561م./968 ه . ق. بوده است و گرگوری(6) پاگانی پسر فرانسسکو که مولد او بسال 1558م. (965 ه . ق.) در فلورانس و وفات در سنهء 1605م. (1013 ه . ق.) بوده است. وی از بهترین هنرمندان فلورانس در اواخر قرن شانزدهم است. و از مهمترین پرده های نقاشی او یکی نیایش مغان(7) در کلیسای کارمین و دیگر لوط و دختران وی(8)در قصر پیتی و دیگر حضرت مریم و عیسی صغیر و چند تن از مقدسین در دِرسد و جز آن. دیگر از آنان پااُلُ(9) پاگانی مولد او در والسلدا از اعمال دوک نشین میلان بسال 1661م./1071 ه . ق. و وفات در لمباردی بسال 1716م./1128 ه . ق. بوده است.
(1) - Pagani.
(2) - Vincenzo.
(3) - Lattanzio.
(4) - Gaspardo.
(5) - Francesco.
(6) - Gregorio.
(7) - Adoration des Mages.
(8) - Loth et ses filles.
(9) - Paolo.