پا گرفتن

«لغت نامه دهخدا»

[گِ رِ تَ] (مص مرکب) مستقر شدن. دوام کردن. ثبات یافتن. استوار شدن. -پا گرفتن کاری و امری؛ رونق و ثبات آن.
-پا گرفتن قبری را؛ سطح آنرا از زمین برآوردن. تسنیم.
- پا گرفتن برف؛ نشستن آن بر زمین چندانکه بزودی ذوب نشود.
- پا گرفتن طفل؛ براه افتادن وی.