«لغت نامه دهخدا»
(اِخ) تلفظ فرانسوی (پالاتن). یکی از تلال هفتگانهء روم قدیم که شهر روم را نخست بر فراز آن تل ها بنا نهادند و بموجب روایات کهن مسکن رمولوس و اِواندر بر فراز تل مزبور بوده است. از زمان اگوستوس تلّ پالاسیوم مسکن امپراطوران گشت. ارتفاع این تل 15 گز و محیط آن 1744 گز است. (تمدن قدیم). و رجوع به پالاتن شود.