پانتزیله

«لغت نامه دهخدا»

[تِ لِ] (اِخ)(1) ملکهء آمازونها دختر مارس که در محاصرهء شهر ترواده بجنـگ یونانیان شتافت و بدست اخیلوس(2) کشته شد و اخیلوس شیفتهء جمال او شد و پس از مرگ بر او بگریست و ترسیت را که بجسد او اهانت کرده بود بکشت.
(1) - Penthesilee.
(2) - Achille.