«لغت نامه دهخدا»
[تِ اُ] (اِخ)(1) هیکل مشهور که تقریباً در وسط میدان مارس شهر روم واقع است و بدانجا همهء ارباب انواع را عبادت می کردند و ویپ سانیوس آگریپ پا آنرا با آجر و روپوش مرمر بنا کرد. (1) - Pantheon.