پان تی کاپ

«لغت نامه دهخدا»

[پِ] (اِخ)(1) رودی به سرزمین سکاها و شاید رود کن کای کنونی باشد که به رود سامارا ریزد. رجوع به ایران باستان ج1 ص583 و ص615 شود. || نام مستعمرهء یونانی از ناحیهء سارماتی واقع بر سواحل بُسفر کمِرّی که اکنون کِرچ خوانند.
(1) - Panticapee.