«لغت نامه دهخدا»
[پان نُ نی] (اِخ)(1) ناحیه ای از اروپا در قدیم میان دانوب از شمال و ایلّیری از جنوب و رودهای دراو و ساو آنرا مشروب میکند. اهالی این ناحیه را قیصر و اوغسطس به اطاعت روم درآوردند. (1) - Pannonie.