پای برهنه

«لغت نامه دهخدا»

[بِ رَ نَ / نِ] (ص مرکب)پابرهنه. پاپتی. حافی. (منتهی الارب).
- پای برهنه شدن؛ و پای برهنه رفتن. تَنَعُّم. (منتهی الارب). حفوَه. (منتهی الارب).