پای کم آوردن

«لغت نامه دهخدا»

[کَ وَ دَ] (مص مرکب)عاجز شدن. کوتاهی کردن در کاری بمقابلهء کسی. (غیاث اللغات) :
من آن کسم که چو کردم به هجو گفتن رای
هزار منجیک از پیش من کم آرد پای.
سوزنی.
پای کم داشتن از.
[کَ تَ اَ] (مص مرکب) حریف نشدن با. برابری نکردن با. برنیامدن با. (از ملحقات برهان قاطع).