پای و پر

«لغت نامه دهخدا»

[یُ پَ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب)پا و پر. تاب. طاقت. قدرت. توانائی. نیروی مقاومت :
ببینیم تا چیست آیین و فر
سواری و زیبائی و پای و پر.فردوسی.
نه گاوستم ایدر نه پوشش نه خور
نه نیرو نه دانش نه پای و نه پر.فردوسی.
ستودان همی سازدش زال زر
ندارد همی جنگ را پای و پر.فردوسی.
تو دادی مرا زور و آیین و فر
سپاه و دل و اختر و پای و پر.فردوسی.
سپاسم ز یزدان که او داد فر
بدین گردش اختر و پای و پر.فردوسی.
بماندند پیران بی پای و پر
نماند آلت ورزش و ساز و بر.فردوسی.
سراپرده و خیمه ها گشت تر
ز سرما کسی را نبد پای و پر.فردوسی.
رجوع به پا و پر شود.
پای ورنجن.
[وَ رَ جَ] (اِ مرکب)پای برنجن. پاورنجن. پای آورنجن. حَجل. حِجِل. حِجل. حُجّل. خلخال.