پپلس

«لغت نامه دهخدا»

[پَپْ لُ] (اِ) تریدی که از نان خشک و روغن و دوشاب سازند. || اشکنه ای که از روغن و پیاز بروغن بریان کرده و آب و نان خشک سازند. (برهان) :
که ز ماهیت ماهیچه بگویم رمزی
نخوری رشته که این نیست چنین پپلس وار.
بسحاق.
پپلیپا.
[پَپْ] (اِ) بلغت زند و پازند جامه و قبا را گویند. (برهان قاطع).